Βοηθητικό μενού

Περιεχόμενα Τεύχους 41

MENUMENU

Aποχαιρετισμός σ' έναν φίλο που έφυγε

Γράφει ο Γιώργος Καραντώνης

Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017, στο Αττικό Νοσοκομείο στο Χαϊδάρι, όπου νοσηλευόταν τις προηγούμενες μέρες, άφησε την τελευταία πνοή του, από λοίμωξη του αναπνευστικού, σε ηλικία μόνο 61 ετών, ένας πολύ καλός και παλιός φίλος, ο Λουκάς Θεοχαρόπουλος.

Γεννημένος στο Μόδι της Φθιώτιδος το Μάρτιο του 1956, από γονείς αγρότες, το δεύτερο από τα τρία συνολικά παιδιά της οικογένειας, τελείωσε τη μέση εκπαίδευση στην Αμφίκλεια, όπου υπήρξε αριστούχος μαθητής. Δυστυχώς, όμως, δεν πέτυχε στη Νομική Σχολή, στην οποία ήθελε να σπουδάσει. Έτσι, έμαθε αγγλικά και λογιστικά και μετά τη στρατιωτική θητεία του προσλήφθηκε στην Τράπεζα Εργασίας στο Μοσχάτο, μετέπειτα EUROBANK, απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε λίγα μόλις χρόνια πριν από τον θάνατό του. Διέμενε στο Νέο Ηράκλειο Αττικής, όπου έγινε το μνημόσυνό του το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου, στην εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου. Η κηδεία του και η ταφή έγιναν την επομένη του θανάτου του στη γενέτειρά του.

Παρότι δεν παρακολούθησε ανώτερες πανεπιστημιακές σπουδές, η ευρυμάθεια του ήταν γνωστή και αποτυπώθηκε σε πάμπολλα άρθρα, σχόλια και βιβλιοκριτικές για έναν ευρύ κύκλο θεμάτων, οικονομικών, πολιτικών, κοινωνικών, λογοτεχνικών κλπ., σε πολλά έντυπα, κυρίως στην «Εφημερίδα του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών», του οποίου υπήρξε πιστός ακροατής και συνεργάτης στις δευτεριάτικες εκδηλώσεις του και ομιλητής μερικές φορές, στην «Ομπρέλα», στην «Περιήγηση» - που τώρα έχει την ευγενική καλοσύνη να φιλοξενεί αυτό το κείμενο- και αλλού.

Δυστυχώς όμως δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει και να εκδώσει όλα αυτά τα άρθρα σε ένα βιβλίο όπως σχεδίαζε και όπως τον προέτρεπα, συνεπώς δεν μπορώ να προβώ σε μία λεπτομερειακή κριτική τους, εκτός από τη γενική παρατήρηση ότι ήταν ενδιαφέροντα, ενημερωτικά και ευανάγνωστα. Άρα θα τελειώσω το παρόν κείμενο μου με κάποιες προσωπικές αναμνήσεις και αναφορές στο πρόσωπό του.

Τον γνώρισα στις αρχές του 1994, σε μια εκδήλωση λογοτεχνικών περιοδικών, από τον κοινό φίλο Μάκη Αποστολάτο, ποιητή, κριτικό και εκδότη του περιοδικού «Ομπρέλα». Στη δεκαετία του ΄90 τον είχα συναντήσει δυο-τρείς φορές, αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 τον έβλεπα συχνά ξεκινώντας από τις εκδηλώσεις στα Σελιανίτικα της Αχαΐας, εκεί όπου έκανε ετήσιες εκδηλώσεις στις αρχές Ιουλίου κάθε χρονιάς, η ΕΠΟ (Ενωτική Πορεία Συγγραφέων) και το περιοδικό «Ομπρέλα» υπό την καθοδήγηση του μακαρίτη Μάκη Αποστολάτου. Η φιλία και η παρέα μας συνεχίστηκε στην Αθήνα και, κυρίως, σε αρκετά ταξίδια που πραγματοποιήσαμε μαζί στην Αλβανία, στην Κωνσταντινούπολη, στις Δαλματικές ακτές, στην Άνδρο, όπου ήταν τακτικός επισκέπτης στις εκθέσεις του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης κ.λπ. Καλόβουλος άνθρωπος, καλός φίλος, καλόπιστος συζητητής, αγαπητός από όλους, έφυγε για το τελευταίο ταξίδι του και εγώ το μόνο που μπορώ να (του) πω τώρα είναι: Καλό ταξίδι. Θα σε θυμάμαι πάντα.

*Οι εκδόσεις Βακχικόν αποχαιρετούν τον κ. Λουκά Θεοχαρόπουλο, ο οποίος συμμετείχε στο συλλογικό τόμο για τον Μάκη Αποστολάτο, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2016.

Vakxikon Radio
Vakxikon Blog