Βοηθητικό μενού

Περιεχόμενα Τεύχους 17

Gathered Avant-garde Poets - Η Παρουσίαση

                                                                                                    

Τώρα θα διασπάσουμε το κενό σε άπειρες κραυγές υστερίας. Θα στεγάσουμε την απελπισία στα δάχτυλά μας, ακόμη κι αν μας κόψουν τα χέρια. Τώρα θα σκίσουμε και την τελευταία σελίδα της "ωραίας" ποίησης. Η τέχνη δεν είναι ωραία, είναι ξεκοιλιασμένα περιστέρια. Τώρα θα τετραγωνίσουμε τον αυτιστικό κύκλο του ειρηνικού λόγου . Η λέξη πυρπολεί, η λέξη επιτίθεται, η λέξη γνωρίζει. Τώρα θα ζευγαρώσουμε τις ρίμες μας και θα γεννήσουμε αδέσποτες ιδέες. Μια ιδέα αρκεί για να πιάσεις κρίνο ή τσεκούρι. Τώρα θα χαώσουμε την τάξη για να ελευθερώσουμε το στίχο, θα οργανώσουμε το χάος για ν' ασφαλίσουμε την ελευθερία των ονείρων μας.

Τώρα

ενωμένοι,

μπροστά,

στο κενό,

στο χάος

θρασείς

ως ποιητές.

Ποίηση σημαίνει αντίσταση.

Gathered Avant-garde Poets
Γιάννης Καρτέρης

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΣΑΦΕΙΑ

Άφησα πίσω μου
τα σκονισμένα χρόνια που επωμίστηκα
υπεξούσιος στόχων και ευδαιμονίας
προσχεδιάζω ένα χάος
μια δημιουργική ασάφεια
χλευάζοντας τα πρέπει
Δεν θέλω να είμαι σφετεριστής ονείρων
θέλω, άνεμε,
μαζί σου να ταξιδεύω
χωρίς φτερά
σαν ένα πούπουλο
έρμαιο των διαθέσεών σου
μακρύ ή σύντομο το ταξίδι
δεν έχει σημασία
μόνο να φτάσω στην αλήθεια.

Φωτεινή Μαρκάκη

ΑΛΗΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

Γεννήθηκε άραγε γυνή με ηλεκτροφόρα καλώδια στολισμένη
Με αύρα καλοκαιρινή τις μέρες να δροσίζει
Με κάρφωμα στο βλέμμα τις νύχτες να ξεσκίζει
Ανάρμοστα τσιγγάνικη ψυχή στο διάβα να γκρεμίζει
όνειρα τα μοναχικά του ποιητή αλήτη
Με θλίψη χαμογελαστή και δακρυσμένα χάχανα
να περιλούζει τις ανέξοδα σπαταλημένες ώρες
Λύπη σ’ αυτήνα και χαρά αιώνια να πελάζει
Μ’ άνθη κακού και δόρατα γέλια τρυφερά
Δελεαστική σαν αμαρτία να φαντάζει
«Σένα μισώ, σένα αγαπώ, σε σε θέλω να μοιάσω
Κι όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ασχημονώ μονάχος
Δαιμόνια και άγγελοι μου στήνουνε παιχνίδι
Παράδεισο και κόλαση μαζί σου μόνο να’ χω»
Σ’ αόρατους θλιμμένους ποιητές, μποέμ του δρόμου πότες
έφτυσα σαν τη βρισιά την καθαρή αλήθεια
«Σένα μισώ, σένα αγαπώ, δική σου θέλω να’ μαι γιατί
σε αγαπώ και σε μισώ όπως τον εαυτό μου»

Στάθης Σιώμος

ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Η επανάσταση χωρίς συνθήματα
ματώνεται στη διαδήλωση της νύχτας
και τα καπνισμένα πανό
ψάχνουν να προστατέψουν το κορμί σου.

Το όνειρο κλαίει από τα δακρυγόνα
Η ελπίδα αιμορραγεί από τα χτυπήματα
Η πλατεία στενάζει
Το πλήθος ουρλιάζει

Η βία απλώνεται σαν επιδημία
Ο φόβος στραγγαλίζει την αγάπη
Το φως ψυχορραγεί
Η ελευθερία μεταμορφώνεται
Κι η νέα τάξη ντύνεται τα κουρέλια της
δημοκρατίας.
Καλημέρα παράνοια.

Άννα Σωτρίνη

ΒΑΒΕΛ

Είναι ημέρες με ίσκιο ελαφρύ,
ως γυναίκες έπειτα από ενάμισι χρόνο χηρείας.
Σκούπισε τους διάφανους δαίμονες
από τα μάγουλά σου,
Βακχεύτρια της πανσέληνος.
Κάποτε θα γράψεις ένα καλό ποίημα
τώρα πορέψου με τ'ανούσια
όπως οι τυφλοί που αντί φωτός
δράττουν ένα μπαστούνι προσανατολισμού
και ρίχνουν το ρολόι στο κρασί τους
μπας και ζαλιστεί ο χρόνος.
Μήν επιστρέψεις στα χώματά σου.
Ζήσε στον πύργο της Βαβέλ
να υψώνονται οι λέξεις
- πολύχρωμοι παπαγάλοι-
στη γλώσσα που ονειρεύεσαι.
Θυμήσου.
Κάποτε θα γράψεις ένα καλό ποίημα
ένα ποίημα που θα συγχωρεί
εσένα, εμένα και το θεό.

Χαράλαμπος Κοκκινίδης

ΦΟΒΟΣ

Μας πνίγουν...
Και λένε πως μας βοηθούν ρίχνοντάς μας
τρύπια σωσίβια.

Φοβούνται το λόγο μας,
γι’ αυτό μας κλείνουν
το στόμα.

Μας φιμώνουν,
αλλά εμείς δεν το βάζουμε κάτω.

Είμαστε δυνατοί εμείς,
καρδιά μου.

Ακόμη και έτσι,
είμαστε δυνατοί
εμείς.

Πελαγία Μπότση

ΔΙΑΦΑΝΗ

Πρωί
Καταπίνω την Αθήνα κάθε που χτυπούν τα ξυπνητήρια.
Κοιμισμένοι διαμαρτυρόμενοι πνίγονται σε μια κουταλιά καφέ.
"Να μη γεννιόμουν ποτέ, να πέθαινα, αχ, να πέθαινα τώρα"
και δένουν τις γραβάτες πιο σφιχτά.

Μεσημέρι
Σχοινοβατώ σε σύρματα ηλεκτροφόρα.
Χασκογελώντας, ξέρω τα σπουργίτια να τρομοκρατώ.
"Την άνοιξη γίνομαι διάφανη"
κι εκείνα χάνονται κολυμπώντας στον παγωμένο αέρα.
Θέμα χρόνου κι η άνοιξη και ο χειμώνας.

Βράδυ
Πετώ κατακόρυφα.
Τα πόδια μου βαστούν τον ουρανό.
Τα χέρια μου ξεθάβουν νεκρούς.
Ξεκινώ ανάσταση.

(Υπό εξέλιξη μέχρι να δω πως θα διαχειριστούν οι αναστημένοι το ξημέρωμα)

Vakxikon Radio
Vakxikon Blog