Βοηθητικό μενού

Περιεχόμενα Τεύχους 21

Ο ρινόκερος και το πουλάκι της Χριστίνας Πολυζοπούλου - Μπαντή

Ο ρινόκερος και το πουλάκι, Μυθιστόρημα, Χριστίνα Πολυζοπούλου - Μπαντή, Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2012


Η Χριστίνα Πολυζοπούλου - Μπαντή, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Αγγλία και εργάστηκε στην Ελλάδα και στη Νορβηγία. Στη συνέχεια ειδικεύθηκε στο επάγγελμα του διερμηνέα στις Βρυξέλλες και  ασχολήθηκε με αυτό για περισσότερο από είκοσι χρόνια. Το βιβλίο της O Ρινόκερος και το Πουλάκι είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Σ’ αυτό το πρώτο της μυθιστόρημα λοιπόν, η Χριστίνα Πολυζοπούλου - Μπαντή κάνει μία αξιόλογη προσπάθεια να διεισδύσει στα άδυτα μονοπάτια του ψυχισμού δύο ερωτευμένων με ιδιόμορφη σχέση και αντικρουόμενα θέλω. Η Λούσυ ερωτεύεται τον Άρη, ο Άρης φοβάται να νιώσει, να αφεθεί, να πονέσει. Η Λούσυ πονά και για τους δύο με μοναδική της επιβράβευση τα κλεφτά Σαββατοκύριακα και τις μετρημένες στιγμές τους. Ζευγάρι σε ένα δέσιμο περίεργα δυνατό, περίπλοκα σταθερό λες και οι δυο τους σιωπηρά αποφάσισαν να δοκιμάσουν τα όρια του εαυτού τους και σε πολλές περιπτώσεις να τα υπερβούν. Η συγγραφέας του βιβλίου, αυτό τονίζει εξάλλου, τη δύναμη του έρωτα που για να αναπνεύσει και να αναπτυχθεί ταυτίζεται με την υπέρβαση. Την υπέρβαση των επιθυμιών, των συνηθειών, των ονείρων, του εαυτού και της ιδανικής εικόνας του έρωτα που έπλασε ο καθένας από εμάς μέσα του.

Η Λούσυ και ο Άρης είναι μαζί ουσιαστικά. Αγαπιούνται βαθιά, όσο ο καθένας τους μπορεί να αγαπήσει και να εκφράσει αυτά που νιώθει. Ο Άρης πιο φειδωλός στο συναίσθημα, η Λούσυ πιο καταπιεσμένη από ποτέ, αλλά ποιος πραγματικά κάνει τη μεγαλύτερη υπέρβαση; Η Λούσυ που υπομένει τη συμπεριφορά του Άρη μπολιάζοντας με όλο και περισσότερο πόνο την ψυχή της μέρα με τη μέρα, ή ο Άρης που της επέτρεψε να τρυπώσει μέσα του και να αγκιστρωθεί σφιχτά στο ανέγγιχτο και καλά προστατευμένο από εξωτερικές παρεμβολές είναι του; «Τα λέμε» της ξεστόμιζε κάθε που η Λούσυ ψηλαφούσε όλο και πιο βαθιά μέσα του και μετά αυτός εξαφανιζόταν. Όμως οι δυο τους πόσο συχνά θα τα πούνε και μέχρι πότε; Η ανοχή αυτής της καθόλα μαθησιακής και αισθαντικής κατάστασης θα έχει τέλος; Και ποιος είναι αυτός που πραγματικά θα λυτρωθεί;

Όλα αυτά μας τα περιγράφει με εξαιρετικά διεισδυτική, ως προς τις κινητήριες δυνάμεις και την ψυχολογία των ηρώων, ματιά η Χριστίνα Μπαντή στο βιβλίο της, που προσωπικά μου δημιούργησε ανάμικτα συναισθήματα. Σίγουρα κάνοντας μια ενδοσκόπηση πολλοί θα εντοπίσουν στις εμπειρίες τους μια αντίστοιχη ιστορία αγάπης και έρωτα, που τους έκανε να πονέσουν, να μάθουν, να ωριμάσουν, μα κυρίως να δυναμώσουν ως άνθρωποι μέσω της υπέρβασης του εαυτού τους και της αυτογνωσίας που αυτή τους προσέφερε. Και η συγκεκριμένη συγγραφέας όλα αυτά τα συναισθήματα κατάφερε να τα παρουσιάσει με πολύ πειστικό και ορθό τρόπο.

Παρόλα αυτά, η ροή της ιστορίας από το όγδοο κεφάλαιο και έπειτα, ένιωσα σα να εκβιάζεται, σα να μπαίνουν και άλλοι παράγοντες στη μέση της υπόθεσης, οι οποίοι δεν ήταν απαραίτητο να αναφερθούν.

Προσωπικά θεωρώ ότι η σύνδεση και επαφή του Άρη με τη φίλη της Λούσυ, τη Θέλξη, θα ξένιζε έναν πιο συντηρητικό αναγνώστη, πόσο μάλλον η περιγραφή της ερωτικής τους συνεύρεσης μαζί με τη Λούσυ. Εξάλλου η συγκεκριμένη αναφορά δε προσδίδει κάτι στην όλη υπόθεση. Ακόμη, η διαδικασία και το διάστημα που προηγήθηκε της συνάντησης αυτών των τριών μαζί δεν εξηγείται επαρκώς από τη συγγραφέα ενώ η ίδια μας έχει συνηθίσει στο να περιγράφει λεπτομερώς όλες τις πράξεις της ιστορίας και τις αιτίες πίσω από αυτές.

Όπως και να χει η προσπάθεια της Χριστίνας Πολυζοπούλου - Μπαντή είναι αξιέπαινη και με λίγο μεγαλύτερη προσοχή στις λεπτομέρειες γύρω από τη νοηματική σύνδεση κάποιων περιστατικών θα μπορούσε να μας δώσει ακόμη πιο άρτια πονήματα στο μέλλον.

Έλενα Γιαννουτάκη
Vakxikon Radio
Vakxikon Blog